Het 50-jarige Almere door de ogen van vier jonge fotografen. ‘Ik voel me hier gezien’

„Ik hou van Almere, ik woon hier sinds ik één ben. Het is de stad waar ik mijn chosen family heb ontmoet. Almere is jong. Het heeft niet veel geschiedenis, wat betekent dat je nog kan bijdragen aan die geschiedenis.

„Ik wilde vooral het samenzijn en de liefde die ik voel in Almere fotograferen. Dus ook samen McDonald’s eten in de auto. Je hebt wel leuke eetplekjes in Almere hoor, maar de McDonald’s in Almere Haven is een plek waar heel veel mensen vaak naartoe gaan. Dat moest er gewoon in.

„Mijn werk draait altijd om mensen neerzetten zoals ze zijn, in hun volledige kracht. Eerder dit jaar had ik een eigen tentoonstelling, Reclaiming Sexy, in de Kunsthal in Almere. Het idee kwam voort uit mijn struggle als queer vrouw. Ik kwam uit de kast en dacht: wat betekent vrouw-zijn eigenlijk voor mij, nu ik niet meer aan de verwachtingen van mannen hoef te voldoen? Ik heb andere queer vrouwen die vraag gesteld en hen gefotografeerd op de manier waarop zij zich het meest sexy voelen.

„Ik wil graag verder met fotografie, maar mijn allergrootste droom is schoenen ontwerpen voor vrouwen met grote voeten. Ik heb maat 44, het is echt een gat in de markt. Ik spaar nu voor een cursus in Londen.”

„Almere is best een dooie stad. Voor families is het geweldig, maar niet voor mijn leeftijdsgroep. Er zijn te weinig cafés en er is één bioscoop. Als jong iemand moet je het hier zelf leuk maken. Dus we gaan vaak sporten, skaten of met vrienden naar een strand. Dat wilde ik laten zien in mijn foto’s.

„Ik heb gefotografeerd bij Club Pellikaan, de sportschool waar ik in de horeca werk. En bij het skatepark bij de Oostvaardersplassen en op het strand bij de Noorderplassen, toen het dertig graden was en iedereen buiten was.

„Het leuke aan Almere is dat iedereen zichzelf kan zijn. Dat komt vooral door hoe multicultureel de stad is. Iederéén is anders. Het maakt niemand iets uit of je zwart, wit, homoseksueel of weet ik veel wat bent.

„Tien maanden geleden ben ik begonnen als fotograaf en videograaf. Ik zocht iets dat me gelukkiger kon maken in een moeilijkere periode. Sinds ik fotografeer en film ben ik veel bewuster van de zaken om me heen. Ik denk minder aan mezelf, dat is goed. Uiteindelijk wil ik graag films maken. Ik ben heel gemotiveerd. Laatst heb ik geholpen bij een film van een filmacademiestudent terwijl ik ook toetsweek had én moest werken.”

„Er bestaan veel vooroordelen over Almere en dat begrijp ik best. Er is hier inderdaad weinig. Als kunstacademiestudent verlang ik op z’n minst naar een mooi museum. Maar dankzij mijn ouders heb ik ook veel fijne plekken leren kennen. Ze namen ons altijd mee naar buiten, we zochten echt de hidden gems van Almere op.

„Almere wordt vaak omschreven als een koude stad. Ik wilde de warmte fotograferen. Daarom ben ik naar Paul’s IJs gegaan. Daar is het altijd zo druk dat je een tafel moet delen. Ik heb ook kinderspeelplaats Jeugdland gefotografeerd, daar kwam ik als kind wekelijks.

„Ik hou van de rust in Almere. Het bos dat ik gefotografeerd heb, zou in Amsterdam helemaal vol zitten. Hier zaten er twee omaatjes en that’s it. Doordat ik analoog schiet, hebben de foto’s een bepaalde zachtheid.

„Negen jaar geleden heb ik The Dreamers Magazine opgericht. Ik dacht: er is zo veel werk van creatieve jongeren dat nooit wordt gepubliceerd, ik wil de persoon zijn die hen een platform biedt. Zelf ben ik pas vier jaar aan het fotograferen. Toen ik met mijn zusjes naar New York ging en voor het eerst op film fotografeerde, dacht ik: dit is iets voor mij. Ik heb me bij de opleiding fotografie ingeschreven, in twee weken een portfolio gemaakt en ik werd aangenomen.”

„Ik woon al heel mijn leven in hetzelfde huis in Almere. Eerst dacht ik, ik moet naar Amsterdam om het echte leven te exploren, maar ik kom er steeds meer achter dat Almere mijn stadje is. Ik blijf hier, 100 procent.

„Iedereen denkt bij Almere aan een stad-stad, maar we hebben zulke mooie natuur, mijn vrienden en ik zijn altijd buiten. Ik vond het belangrijk om dat te showcasen.

„Almere is de meest multiculturele stad van Nederland, alles smelt hier samen. Mijn moeder is Surinaams-Javaans, mijn vader Hollands. Omdat Almere vijftig jaar bestaat én Suriname vijftig jaar onafhankelijk is, wilde ik de Surinaamse cultuur in deze foto’s verwerken. Op de foto die ik van mijn ouders heb gemaakt – je ziet ze van de achterkant – hangt er een Javaanse batikdoek over de stoel, en een Surinaamse pangi. Ze drinken dawet, een Surinaams drankje.

„Almere doet z’n best voor de nieuwe generatie creatives. Ik voel me gezien hier. Ik heb een talententraject gedaan en kreeg anderhalf jaar lang budget en coaching, waardoor ik de beste versie van mezelf kon worden.”

Source: NRC — This article was automatically imported from the source. Read full article at original source →