/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/07/14095707/140726WET_2035093461_Koch2.jpg)
Voor iemand die zegt niet van aandacht te houden, weet astronaut Christina Koch (47) verdraaid goed op het juiste moment het juiste te zeggen. Toen de Orion-capsule tijdens de Artemis II-missie in april na veertig minuten achter de maan weer radiocontact met de aarde maakte, schudde ze uit haar mouw: „We do not leave Earth, but we choose it… We will explore, we will build… but ultimately we will always choose Earth. We will always choose each other.”
Haar uitspraak ging de wereld over, evenals de rest van maanmissie Artemis-II: nog nooit werd een ruimtemissie zó uitgebreid en continu uitgezonden. Van haarscherpe foto’s van de door Earthshine belichte maan, tot een belletje met de Amerikaanse president Trump: aan beeldmateriaal geen gebrek dankzij de diverse camera’s aan boord van de Orion-capsule. Zo werd de testvlucht, in aard vooral een opstapje naar volgende missies, een cultureel fenomeen.
Nog geen drie maanden na haar primeur als eerste vrouwelijke maanreiziger, staat Koch weer met haar crew in de schijnwerpers. Ditmaal in felblauwe overall in het Noordwijkse ruimtevaartcentrum Estec, waar ze haar dank uitspreekt aan de Europese technici die hun geslaagde testvlucht mogelijk hebben gemaakt. „Zowat elk getalletje waarmee we ons ruimteschip tijdens de missie in de gaten hielden, hebben we aan de hier in Europa gebouwde Service Module te danken.” Airbus leverde de Service Module vanuit Bremen, en produceerde de benodigde zonnepanelen in het Zuid-Hollandse Oegstgeest.
Dat Artemis II in de eerste plaats bedoeld was om die apparatuur te testen, blijkt als Koch terugblikt op een kritiek moment van de missie: tien minuten vóór de translunar injection burn, waarbij een flinke stoot van de raketmotor de Orion-capsule definitief op koers richting de maan brengt. „Op het moment dat we voor het besluit stonden om de motor wel of niet aan te zetten, kregen we een melding dat de lucht in onze cabine de ruimte in lekte. Na een snelle check kwamen we er gelukkig achter: vals alarm.”
De vollledige bemanning van de Artemis II-missie tijdens een persconferentie in Noordwijk.
Nu de Orion-capsule uitvoerig is getest om zulke foutjes in volgende Artemis-missies te voorkomen, draagt Kochs crew het stokje over aan het volgende viertal astronauten. „Onze missie is pas met succes afgerond als de volgende missies dat zijn”, zegt ze in Noordwijk. „Gedurende de drie jaar dat we hebben getraind, vroegen we ons voortdurend af: hoe maken we het de volgende Artemis-crew makkelijker? Efficiënte en veilige vervolgmissies zijn het voornaamste resultaat van onze eerste bemenste vlucht met Orion.”
En niet te vergeten: de inspirerende speeches en duizelingwekkende beelden. Menig astronaut die voor het eerst dat kleine blauwe bolletje in een gitzwart universum ziet hangen, neemt naast de nodige foto’s een nieuw perspectief mee naar huis. Zo ook Koch: „Onderweg naar de maan besefte ik heel goed dat ons uiteindelijke doel niet de maan, maar de aarde was. Dat het doel van onze verkenning was om onszelf beter te begrijpen: we choose Earth. Op het moment dat onze capsule achter de maan vandaan schoof en we weer contact met de aarde legden, wilde ik duidelijk maken dat wij onze planeet nooit zullen achterlaten.”
Zo zijn de astronauten naast technicus, piloot, of wetenschapper ook rolmodel. Of Koch daar veel mee bezig is? „Ik denk vooral aan mijn rol als missiespecialist, als crewgenoot. Niet dat mensen inspireren geen belangrijk onderdeel van het werk is, maar in mijn ogen moet je beginnen met een uitmuntend astronaut zijn. Om daarbovenop het geluk te hebben om zo’n inspirerende rol te verdienen, is heel mooi.”
Op een Canadees ruimtevaartevenement in mei vertelde Koch dat het haar emotioneerde toen ze zich realiseerde dat hun reis met zo veel belangstelling gevolgd werd. Hoe kon dat nog als een verrassing komen, met al die camera’s aan boord? „We wisten – en hoopten – dat onze missie de wereld over zou gaan. Maar ik denk niet dat we echt doorhadden dat het zo massaal via die videocamera’s zou gebeuren. We dachten: die zijn alleen voor mission control.” Lachend: „Iemand zal het ons wel verteld hebben, maar we hadden het nogal druk met ons werk.”
NASA-astronaut Christina Koch kijkt vanuit de Orion-capsule naar de aarde.
Source: NRC — This article was automatically imported from the source. Read full article at original source →