Huisnummer 11 in Den Bosch: zo veel verschillende mensen, zo veel verschillende culturen

Wie in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen duikt, komt erachter dat Nederland 226.462 woningen met huisnummer 11 telt, waarvan 169.658 zonder letter of toevoeging. Voor Den Bosch zijn dat respectievelijk 1.122 en 991 woningen. En in een van die huizen woont fotograaf John van Hamond.

Nederland, Den Bosch, 24 juni 2026. Ik ontmoet Mari Kivit (87) en zijn zoon Eric (59) in de ‘s-Gravesandestraat op nr 11, in wijk Boschveld. Daar wonen ze samen. Mari werkt graag (vrijwillig voor anderen) in tuinen, en houdt zo ook het gemeenteplantsoentje tegenover hun eigen huis bij. „Deze plek is heel waardevol voor de buurt.”

Voor deze reeks werd hij gevraagd om ‘bij huis’ te blijven. In Google Maps plantte hij een denkbeeldige passerpunt op zijn adres en trok een cirkel met een straal van anderhalve kilometer. Langs die lijn ging Van Hamond de afgelopen weken meermaals de hort op, op zoek naar andere adressen met huisnummer 11. Soms een middag, soms ’s avonds – vanwege de zomer kon hij prima na 19.00 uur nog op pad. Het bracht hem van binnenstad tot volkswijk. 

Eigenlijk heeft Van Hamond helemaal niets met het cijfer, anders dan dat hij dus zelf op nummer 11 woont. Het bood hem een excuus om aan te bellen, zogezegd. Het laatste wat hij wil is dat er een link met carnaval wordt gelegd – ‘D’n Elfde van d’n Elfde’ is de officiële aftrap van het carnavalseizoen. „Maar het was wel grappig om mijn tevredenheid te merken als ik weer een nummer 11 gevonden had. Net zoals je op Marktplaats naar iets op zoek kunt zijn, en het dan eindelijk vindt.”

Sientje Verkaart-Ubert (30) en haar zoontje Donny (4) wonen in wijk De Slagen. Ze gaan op bezoek bij tante Nancy

Ikram Hsiyar (38) en haar zoontje Baraa (9) wonen in de Graafsebuurt. Baraa kijkt uit naar de vakantie. „Nog een paar dagen school en dan vakantie!” Ze gaan naar Marokko deze zomer, op bezoek bij opa en oma.

Elise Beckers (76) woont in de binnenstad en viert haar vakantie het liefst thuis.

Als fotograaf wil Van Hamond „het laten gebeuren”. Zeker bij journalistieke opdrachten ensceneert hij niet. Hij houdt van het pure, hoopt dat mensen zeggen ‘oh, maar ik heb niet opgeruimd’. Spannend vond de fotograaf op de bonnefooi aanbellen niet, wel was hij „heel erg benieuwd wat er gebeurt als de deur opengaat”. 

Het huisnummerbordje van fotograaf John van Hamond.

De reacties verrasten hem. „Zelf krijg ik ook weleens iemand aan de deur: een collectant of iemand die iets wil weten. Je bent aan het werk of je hebt gewoon andere dingen te doen.” Van Hamond had dan ook meer weerstand verwacht, vertelt hij. Maar dit project liet hem zien dat als je oprechte interesse toont, je best gemakkelijk nieuwe contacten kunt maken. „Als je ervoor openstaat en de tijd neemt, dan denk ik wel dat je die menselijke verbinding kunt vinden.

Lia Meurs (63) en haar man Boris Meurs (67) wonen in de Merven. Ze hebben zojuist een nieuwe ventilator in elkaar gezet voor hun dochter, die verhuist naar Zwolle.

Rafaël van Amerongen (38), bewoner van de Hambaken is net thuis van zijn motorrijles.

„Eigenlijk is het maar een heel klein gebiedje, maar toch trof ik zo veel verschillende mensen aan, zo veel verschillende culturen. Dan denk je: jeetje mina, dat heb ik allemaal gewoon heel dichtbij.”  

Zo viert Elise Beckers (76, binnenstad) haar vakantie het liefst thuis, terwijl Ikram Hsiyar en haar zoon Baraa (38 en 9, Graafsebuurt) niet kunnen wachten tot ze naar Marokko vertrekken, op bezoek bij opa en oma. Mari Kivit (87) en zijn zoon Eric (59) zaten samen in Boschveld op een bankje bij het gemeenteplantsoen dat Mari vrijwillig onderhoudt, tegenover hun huis – op nummer 11. Rafaël van Amerongen (38) uit De Hambaken wachtte na zijn motorrijles tot zijn drie kinderen uit school komen. 

Stella Coffie (60, rechts) woont in de wijk De Hambaken en heeft elke maandag poetshulp van IngridPocornie (65). „We zijn vriendinnen en kennen elkaar al lang.

Toen Van Hamond zag dat zijn lijn ook langs de woonbootjes aan de Ertveldplas kwam, besloot hij zijn zoektocht daar te beginnen. Dat leek met maar liefst negentien brievenbussen een hoopvolle start, tot hij bewoner Jan Paul Cloo sprak. „Er bleken alleen even nummers te zijn. En hij kon het weten; hij is postbode.”

De brievenbussen van de woonboten aan de Ertveldplas.

Source: NRC — This article was automatically imported from the source. Read full article at original source →