In strakke formaties strijden marsbands in Kerkrade om de wereldtitel. ‘Hier werk je vier jaar lang naartoe’

Gedisciplineerd marcheren zo’n zestig muzikanten strak in formatie het Parkstad Limburg Stadion van voetbalclub Roda JC uit. Niemand loopt uit de pas. Geen voet die maar een paar centimeter buiten de eenheid stapt. De blikken recht vooruit.

De tambour-maître (de ‘dirigent’ van het orkest) beveelt ze te stoppen. Tijd voor rust. De formatie breekt direct, in vorm en emotioneel. Muzikanten vallen elkaar huilend in de armen. Ze hebben er maandenlang voor geoefend. Nu heeft de christelijke muziekvereniging Kunst en Genoegen (K&G) uit Leiden een mars van militaire precisie neergezet.

De Leidse marsband – een bewegende fanfare – heeft de mars zojuist uitgevoerd op het grasveld van het stadion, ten overstaan van een joelend publiek. Met trommels en een verzameling (vooral koper)blaasinstrumenten speelde het orkest voor de wereldtitel in de marswedstrijd in Kerkrade.

Een emotioneel bandlid van Kunst en Genoegen na de mars.

Het wereldkampioenschap wordt georganiseerd door het Wereld Muziek Concours (WMC), een internationaal blaasmuziekfestival dat om de vier jaar plaatsvindt in Kerkrade. Het WMC is wat de Nijmeegse Vierdaagse is voor wandelaars: met zo’n vijftigduizend bezoekers is de omvang vergelijkbaar. Naast de marscompetitie organiseert het WMC wereldkampioenschappen in fanfare, harmonie en percussie. Het evenement bestaat 75 jaar en heeft twintig edities achter de rug.

De wereldkampioenschappen mars en show vormen met 7.500 bezoekers op zaterdag en 12.500 op zondag de grootste competitie van het WMC.

Er zijn in de mars- en showwedstrijden drie prijzen te winnen in drie categorieën. Bij de marswedstrijden concurreren in de hoogste klasse zestien marsbands om de winst, waarvan er tien uit Nederland komen. De andere zes komen uit Duitsland, Polen en Thailand. In de showcategorie meten twaalf bands hun krachten: tien uit Nederland en twee uit Japan en Taiwan. Kunst en Genoegen doet mee met twee onderdelen ‘mars’ en ‘show’. De mars staat in het teken van strak marcheren en in de show ligt de focus meer op variatie en dans.

De mars van de Leidenaren was een spektakel van ongekende nauwkeurigheid. Gekleed in blauwe uniformen, de gezichten strak van de concentratie onder hun witte pet, marcheerden de bandleden in formatie. Stap voor stap speelden ze het trage Nothing Else Matters van rockband Metallica. Daarna drongen ze samen tot een compacte formatie, op het machtige Master Of Puppets bewogen ze zich dreigend naar voren. Het publiek joelde mee op het ritme van de muziek.

„Waanzinnig. Dit is écht een ontlading”, zegt trompetspeler Yesper Monfils na de mars. „Het moest in één keer goed gaan.” Dat is gelukt. „Hiermee maken we kans op de wereldtitel.”

Vier jaar terug won Nishihara High School uit het Japanse Okinawa in het showonderdeel. Een geduchte tegenstander in die categorie voor de Leidenaren. Ook de Katwijkse muziekvereniging Door Vriendschap Sterk (DVS) maakt kans op de eerste prijs in de showcategorie. Maar de Katwijkers zijn voor de Leidenaren nóg gevaarlijker in het marsonderdeel: DVS is in de mars kampioensfavoriet én titelverdediger.

Bandleden van Door Vriendschap Sterk bereiden zich voor.

„We speelden een goede mars”, zegt sousafoonspeler van DVS Tom Plug. Gekleed in groene uniforms wachten de zestig muzikanten op de parkeerplaats voor het stadion. Over twintig minuten voert Door Vriendschap Sterk haar showstuk uit. Plug: „Spannend? Jawel. Maar we doen dit met zijn allen. Zestig mannen en een team van veertig daaromheen. We zijn één met de groep.”

Dat de Katwijkers kampioensfavoriet zijn, verraadt het daverende applaus dat het orkest bij intrede ontvangt. ‘Die-hard’ fans van DVS nemen een heel vak in beslag. Ze zijn in het groen gekleed, brullen ‘kampioenen’ en zwaaien met vlaggen met ‘DVS’ erop. Het typeert het publiek: vooral de Nederlandse bands hebben hun eigen achterban op de tribune, die luidkeels meeleeft.

In de showuitvoering geeft DVS een ode aan Beethoven. Een bandlid gaat op een klein podium achter een piano zitten: Moonlight Sonata klinkt. Soepel en precies neemt de formatie van het orkest al spelend allerlei verschillende vormen aan.

„Ik krijg allemaal complimenten van mensen die ik niet ken, dus volgens mij is het goed gegaan”, zegt DVS-trompetspeler en pianist Timo Ketting na de show. „Hoe ik me nu voel? Euforisch. Hier werk je vier jaar naartoe en in de laatste vier maanden trainden we vier keer per week.”

Door Vriendschap Sterk ontlaadt na het showoptreden.

Maar de euforische stemming is van korte duur. Even later staat het groene muziekleger verslagen om hun bus. Ze eindigen in het marsonderdeel met een minimaal verschil op de tweede plaats. „Een bak teleurstelling”, zegt DVS-trompetspeler Joas Schuitemaker. „Hier werk je vier jaar lang naartoe en dan verlies je op een halve punt.” Op het showonderdeel zijn de Katwijkers derde geworden. De bandleden ogen verslagen, maar DVS-voorzitter Edwin Durieux blijft positief: „Ik ben supertrots!”

Bij de Leidenaren is de stemming totaal anders. Kunst en Genoegen verovert twee titels: in zowel de mars als de show. De Japanners moeten met een tweede plek op de show hun Leidse meerderen erkennen. Twee gouden plakken: een uitzonderlijk resultaat in dit kampioenschap. „Dit is niet uit te drukken in woorden”, zegt een glunderende Monfils. „Ons laatste kampioenschap was in 2013. Toen was ik er niet bij. Nu hebben we hem dubbel en ben ik er wél bij. Ik heb nog echt even nodig om dit in te laten dalen. Wij gaan vanavond Leiden in om een feestje te vieren!”

Source: NRC — This article was automatically imported from the source. Read full article at original source →